Περιγραφή
Οι λευκές γυναίκες της μεγαλοαστικής τάξης έχουν προ πολλού ανακηρυχθεί «ειδήμονες» του φεμινισμού. Ηγούνται πολυεθνικών φεμινιστικών οργανώσεων και είναι οι συγγραφείς μεγάλου μέρους όσων θεωρούνται ο κανόνας της φεμινιστικής θεωρίας, ενστερνιζόμενες τη σεξουαλική απελευθέρωση και απόλαυση, τη ΛΟΑΤΚΙ+ συμπερίληψη και τη φυλετική αλληλεγγύη, ενώ την ίδια στιγμή σημαδεύουν με τη σφραγίδα της λευκότητας τη γλώσσα του ίδιου του κινήματος και επισκιάζουν τις φωνές των μαύρων και έγχρωμων γυναικών, σε μια προσπάθεια να διατηρήσουν προνόμια και μια υποτιθέμενη πολιτισμική ανωτερότητα. H Ζακαρία, καλύπτοντας ένα ευρύ φάσμα επίκαιρων ζητημάτων και ιστορικών γεγονότων –από το σύμπλεγμα του σωτήρα ως κληρονομιά του βρετανικού ιμπεριαλισμού και «την αποικιοκρατική θέση ότι κάθε μεταρρύθμιση προέρχεται από τη Δύση», μέχρι την υπεροψία της «βιομηχανίας της βοήθειας»– ακολουθεί την παράδοση διαθεματικών φεμινιστριών όπως η Κίμπερλε Κρένσο, η Αντριέν Ριτς και η Όντρι Λορντ. Στο βιβλίο της Ενάντια στον Λευκό Φεμινισμό, η μουσουλμάνα δικηγορίνα και πολιτική φιλόσοφος Ράφια Ζακαρία επιχειρηματολογεί υπέρ της αποαποικιοποίησης του φεμινισμού. Ένα αντιμανιφέστο απέναντι στην παγκόσμια, διαχρονική συγγένεια του λευκού φεμινισμού με τα ιδεώδη της αποικιοκρατίας, της πατριαρχίας και της λευκής υπεροχής.
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
Σημείωμα της συγγραφέως
Εισαγωγή: Μια παρέα φεμινιστριών σε ένα μπαρ
Κεφάλαιο 1: Εν αρχή ήσαν οι λευκές γυναίκες
Κεφάλαιο 2: Είναι ψέμα η αλληλεγγύη;
Κεφάλαιο 3: Το βιομηχανικό σύμπλεγμα των λευκών σωτήρων και η αχάριστη μελαμψή φεμινίστρια
Κεφάλαιο 4: Λευκές φεμινίστριες και φεμινιστικοί πόλεμοι
Κεφάλαιο 5: Η σεξουαλική απελευθέρωση ως γυναικεία ενδυνάμωση
Κεφάλαιο 6: Φόνοι τιμής, κλειτοριδεκτομή και λευκή φεμινιστική ανωτερότητα
Κεφάλαιο 7: «Έχτισα έναν ναό του λευκού φεμινισμού»
Κεφάλαιο 8: Από την αποδόμηση στην αναδόμηση
Συμπέρασμα: Περί φόβου και μέλλοντος
Σημειώσεις
Παράρτημα
